Mity o Industrial Workers of the World. Mit 11: bolszewizm a IWW
Mit 11: IWW było kontrolowane przez bolszewików przed i w trakcie trwania Zimnej Wojny
Już w 1917 histeryczni anty-komuniści próbowali łączyć IWW z bolszewizmem. Na przykład, Walt Disney, w pierwszych dniach swojej kariery, stworzył kreskówką z ludzkim aktorem - Alice (małą dziewczynką która chce grać i zaistnieć w kreskówce). W jednym z epizodów, "Alice" staje właścicielem mleczarni i farmy produkującej kurze jaja. Kot Alicji jest brygadzistą i typowym zarządcą niewolników. Sceną kulminacyjną jest pojawienie się koguta, który nadchodzi torami kolejowymi (najprawdopodobniej odwołanie się do aktywistów IWW, który podróżowali koleją w roku 1910 jako włóczędzy) z trockistowską bródką i czarną torbą na której widnieje napis "Mały Czerwony Henski, IWW". Zaczyna organizować związek zawodowy, który doprowadza do strajku wśród kur. To czy kreskówka jest pro czy anty pracownicza jest nieistotne. Przekaz Disneya jest jeden, IWW, a w sumie wszystkie związki zawodowe, są bolszewickimi agendami.
Po II Wojnie Światowej, IWW nie był mocniejszy od tuzinów innych bojowych związków, lewicowych organizacji i krytykujących kapitalizm, ale pomimo to IWW został wyznaczony jako cel przez zimnowojenną histerię. W rzeczywistości, od 1947 do 1962 roku każdy nawet powściągliwy lewicowiec czy osoba przejawiająca anty-kapitalistyczne skłonności był nazywany "komunistą" przez obrońców i apologetów kapitalizmu. Organizowanie związku zawodowego w miejscu pracy groziło otrzymaniem łatki "komunista".
Pomimo tego, że IWW nie był głównym celem zimnowojennej histerii, były to najmroczniejsze czasy dla tego związku. The Taft Hartley Act [1] został podpisany w 1947 roku. IWW zostało zamieszczone na liście organizacji wywrotowych Ministerstwa Sprawiedliwości [2] w 1949. Silny i bojowy Związek Pracowników Przemysłu Metalowego z Cleveland upadł, kiedy wszystkie komórki związku wycofały się z organizacji w 1950, ponieważ IWW odmówiła podpisania antykomunistycznego oświadczenia składanego pod przysięgą nakazywanego przez The Taft Hartley Act (nie jest konieczne, że ktoś jeśli nie jest antykomunistą, to musi być komunistą). Te wydarzenia były atakiem na całą klasę pracującą w USA i ataki rozszerzały się nie oszczędzając IWW.
Zimnowojenni bojownicy wygodnie pomijają fakt, że IWW odrzucało kilkakrotnie propozycję współpracy czynione przez bolszewików z ZSRR, najwyraźniejszym przykładem była decyzja podjęta przez demokratycznie wybraną Główną Radę Wykonawczą IWW o odmówieniu wstąpienia do Międzynarodówki Czerwonych Związków Zawodowych, fasadowej organizacji bolszewickiej. Zimnowojenni bojownicy pomijają także fakt, że wielokrotnie IWW walczyło przeciwko opresjom biurokratycznego państwa "komunistycznego" i koncentrują się jedynie na anty-kapitalizmie IWW. W rzeczywistości IWW zawsze wspiera pracowników całego świata w klasowej walce przeciwko formom ekonomicznej opresji niezależnie jaką nazwą by się określało tą walkę.
Nawet dziś pracodawcy starają się twierdzić, że IWW jest wspierane przez bolszewików, ponieważ obowiązuje w IWW podwójna przynależność pracowników, ale nawet pobieżny rzut oka na historię protestów IWW ukazuje niedorzeczność takiego twierdzenia.
Przypisy:
[1] The Taft Hartley Act (dokładnie: The Labor-Management Relations Act), to prawo federalne mające na celu osłabienie związków zawodowych. Wprowadzone za prezydentury Harry S. Trumana w 1947 roku. Prawo to, między innymi pozwala zakazać strajku o ile został on uznany, za zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa, zdelegalizowano dziki strajk, strajk polityczny, bojkot przedsiębiorstw. Zabroniona została również działalność polityczna związkom. Działacze związkowi musieli podpisać lojalkę, że nie są komunistami.
[2] lista wywrotowych organizacji, zagrażająca rządowi USA. Na liście tej oprócz IWW znalazł się między innymi Ku Klux Klan i Partia Nazistowska.
tłumaczenie i opracowanie: Oski










