Dodaj nową odpowiedź

Okazało się, że chciwość na władzę zniszczyła plany Chaveza. Gdyby proponował jedynie część ekonomiczną poprawek, to zapewne zdobyłyby wystarczające poparcie. Niestety Chavez uznał, że przy okazji wzmocni swoją władzę. Ten manewr się nie udał.

Nie ma miejsca tutaj na szczegółową analizę proponowanych poprawek, ale obok szczytnych haseł bliskich każdemu antyautorytaryście o demokracji bezpośredniej, oddawaniu władzy w dół itd. pojawiły się wśród nich takie kurioza, jak powoływanie i odwoływanie władz lokalnych przez prezydenta, możliwość ustanawiania w regionach Władz Specjalnych podległych bezpośrednio prezydentowi, Specjalnych Regionów Wojskowych, zniesienie kadencyjności itd. Opozycja kapitalistyczna skupiła się na jękach o ograniczaniu swobody gospodarczej i ograniczaniu "wolności" banku centralnego, co z ich perspektywy jest zrozumiałe, ale z perspektywy zwykłego zjadacza chleba podporządkowanego codziennie wyzyskowi jest sprawą śmiechu wartą i takie bzdury nie przekonałyby wystarczającej większości do oddalenia poprawek. Bez wątpienia jednak wielu dotychczasowych zwolenników Chaveza zorientowało się, że ekonomiczne poprawki są jedynie zasłoną dymną dla umocnienia władzy prezydenckiej i stwierdziło że coś z tą "rewolucją" idzie nie tak, a "socjalizm XXI wieku" zaczyna przypominać niebezpiecznie "państwowy socjalizm XX-wieczny". Stąd z jednej strony porażka w referendum, a z drugiej strony wyraz rozczarowania objawiającego się wysoką absencją - jedynie 45 proc. poszło do referendum przy gigantycznej kampanii mobilizacyjnej (warto wspomnieć tutaj, że w czasie ostatnich wyborów prezydenckich frekwencja wynosiła aż 75%).