Dodaj nową odpowiedź

Jak widać, istnieje techniczna możliwość dla redakcji i publikacji czegoś co można nazwać zaczątkiem pisma anarchistycznego, to już od dłuższego czasu wiadomo. Problem pojawiłby się przy publikacji drukowanej. Czy będzie to kolejne pisemko tworzone dla znajomych, które padnie po kilku numerach? W Polsce problem istnienia regularnego pisma anarchistycznego ma znaczenie zasadnicze. Problemem jak widać nie jest jego stworzenie, tylko dystrybucja, tak żeby pismo było faktycznie dostępne.

Sam proces wydawniczy publikacji papierowej wymusza konieczność dyscypliny i organizacji. Aby opublikować, zdobyć pieniądze, rozdystrybuować trzeba wejść w interakcje z innymi ludźmi. Działalność wydawnicza czy dystrybucyjna jest dobrym miernikiem naszych działań i ich wpływu – musimy zadawać sobie takie pytania: ile egz. jesteśmy w stanie wydać?, dlaczego po tylu latach tylko tyle?, ile możemy rozdystrybuować?, czy ta ilość rośnie?, jeżeli nie to dlaczego? Pozwala to uniknąć powszechnego w ruchu fatalizmu i nie umiejętności dostrzegania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy tym co robimy, a tym jakie skutki to przynosi.

Brak tego typu pisma sprawia, że anarchiści którzy coś piszą, i chcą aby to dotarło gdzieś, dalej niż do ludzi "z ruchu" zmuszeni są pisać do pism typu Nowy robotnik czy Trybuna robotnicza.

Zbliża się zjazd FA, toczy dyskusja a propos OSA - zbudowanie ogolnopolskiej redakcj, w skład której wchodziłby rózne ośrodki na zasadzie: REDAKCJA = WKłAD MERYTORYCZNY (TRESCIOWY)+ WKłAD FINANSOWY I DYSTRYBUCYJNY, wydaje się być dobrym pomysłem.

Oczywiście z gory należy zalożyć, że przynajmniej trzy poczatkowe numery nie zwrócą się pod względem finansowym, a więc kilka tysiecy w plecy. Aby kolejne wychodziły choć na zero, trzeba wejść do jakiejś zwykłej sieci dystrybucji typu Empik czy Ruch - tu raczej brak alternatywy.

Mam nadziej, że redakcja będzie chciała wyjść z taką inicjatywą i potraktować sprawę poważniej niż prywatne hobby.