Dodaj nową odpowiedź

Coz, mozna sie z idea weganizmu nie zgadzac, ale nie powinno sie jej nazywac glupota, bo nie jest ona oparta na "mlodzienczych mrzonkach" (czy innych tym podobnych negatywnie zabarwionych epitetach wychodzacych z ust czy spod palcow nietolerancyjnych przeciwnikow omawianej idei), lecz jest dosyc silnie ugruntowana filozoficznie i etycznie. Co wiecej, jesli zaczyna sie dyskusje od obrazania innych, to powaznie, odechciewa sie komukolwiek brania w niej udzialu.

Jesli nikt nie zmusza wegan do jedzenia miesa, jak napisala osoba wyzej, to dlaczego, jesli ktos postanawia zaczac dyskusje (!) na temat miejsca weg*anizmu w anarchizmie, to od razu leca w strone tej osoby inwektywy i zaczyna sie moralizatorstwo oraz slowne przepychanki? Od wysluchania odmiennej opinii nie tworza sie blony miedzy palcami ani nie zaczynaja nadmiernie wypadac wlosy. ;)

Stwierdzenie, ze "Anarchizm to NIE JEST styl zycia!", wywoluje na moich ustach szeroki usmiech. Czy mam rozumiec przez to, ze nalezy glosno krzyczec, chodzi na solidarki, rzucac koktajle, czy o co tam chodzi w tym calym anarchizmie, rownoczesnie pracujac dla korporacji i kupujac ciuchy u znanych projektantow, ktorzy wykorzystuja sweat shopy? Przepraszam bardzo za tak mocne slowo, ale dla mnie to zwykla hipokryzja i osmieszanie sie. Wolnosc wolnoscia, ale bez przyczyniania sie do ograniczania wolnosci innych jednostek.

A co do sprowadzenia freeganizmu do frajerstwa, pozwole sobie, zamiast rozpisywac sie na ten temat (nie mam ochoty wyczytywac pozniej durnych inwektyw z powodu wyrazenia swojego zdania, szkoda czasu), po prostu zacytowac fragment piosenki bialej goraczki:

"To nie my powinnismy sie wstydzic
Wyjadajac jedzenie ze smietnika
Niech wstydzi sie ten,
Ktory je tam wyrzuca."

Proste?

Proste.