Dodaj nową odpowiedź

Artykuł dotyczy skali globalnej - przykład również. Polska nalezy do krajów półperyferyjnych czyli z przykładu do tych zaprzyjaźnionych z klatką uprzywilejowaną, czyli trochę korzystamy z bicia po mordzie innych klatek, trochę sami obrywamy. Zasadniczo, żadnego systemu nie da się obalić jeżeli jest on stabilny - bez względu na to jak byłby on niesprawiedliwy czy brutalny. Jednak żaden system stabilny nie jest wiecznie. Kapitalizm także, czy się to komuś podoba czy nie, chociażby własnie ze względu na kryzys ekologiczny do którego doprowadził, przestanie on istnieć w takiej formie. Oczywiście nie stanie się tak, że ktoś przyjdzie i powie "skończył się kapitalizm, możemy zacząć budować coś innego" - przejścia pomiędzy systemami sa zazwyczaj brutalne i nieprzyjemne, uczestnicząc w nich zazwyczaj nie mamy ogladu całościowego sytuacji, nic nie jest jasne. W takich jednak momentach jednak możliwa jest zmiana. Oczywiście ludzie którzy już dziś korzystają z przywilejów będą chcieli aby ta zmiana zakonserwowała czy nawet wzmocniła ich pozycję. To od tego co zrobimy dziś, zalezy na ile bedziemy w stanie pchnąć tą zmianę w bardziej porządanym kierunku. W jaki sposób to zrobić? To już temat na inną dyskusję. W każdym razie "głoszenie dobrej nowiny" w wydaniu anarchistycznym jest raczej nieskuteczne. Działania muszą być raczej systemowe i iść w kierunku ujawniania istniejących sprzeczności, zawoalowanych przez cały aparat ideologiczno-propagandowy systemu, który sprawia że ofiary utożsamiają się z ideologią elity. O chociażby zerknij tutaj:
http://www.rozbrat.org/publicystyka05.htm#hcp08