Dodaj nową odpowiedź

Ale nie robi się dobrych uczynków ze strachu przed Bogiem tylko dlatego, że dobre uczynki przynoszą dobre skutki :) wtedy cieszysz się i Ty i Bóg i drugi człowiek. Nie robienie dobrych uczynków nie oznacza automatycznie robienie złych. Dla mnie Bóg istnieje i w żaden sposób nie czuje się zniewolony, postępuje dobrze bo wiem że On tego ode mnie oczekuje, pomagam innym bo nie urodziłem się po to by żyć dla siebie, postępuje dobrze bo przepełnia mnie radość gdy widzę naprawdę szczęśliwych ludzi w tych okrutnych czasach, gdy widzę uśmiech ludzi którym staram się pomóc (niestety wciąż za mało). Uważam, że dzięki Niemu wciąż mam siły do działania, nie potrafię tego wyjaśnić w racjonalny sposób bo jest to pomoc subtelna o której pewnie wiele razy nie wiedziałem. I jakoś mi to nie koliduje z moimi przekonaniami anarchistycznymi bo czyż i Bóg nie brzydzi się niesprawiedliwością, kłamstwem czy nienawiścią... Możemy błądzić ale musimy wyciągać z tego wnioski, żeby się nie powtórzyło. To nie działa tak że pobiję żonę potem padne na kolana i będzie spoko, a za jakiś czas znowu i tak w kółko. Nie wszystko zostanie przebaczone, bo: "Wiedzcie, że wasz grzech dosięgnie was!" (Ks Liczb 32,23).
pozdro ;)