Ruch anarchistyczny

Grecka policja podała, że około 30-osobowa grupa anarchistów zaatakowała przy pomocy materiałów zapalających urząd skarbowy w centrum Aten, powodując rozległe zniszczenia w budynku. Nikt nie został ranny – akcję przeprowadzono w piątek w godzinach nocnych, gdy nikogo nie było wewnątrz.

Brygada strażacka podała, że udało jej się ugasić pożar, jednak płomienie spowodowały poważne uszkodzenia parteru i pierwszego piętra. Do ataku użyto butelek z benzyną i innymi substancjami zapalającymi.

Lew Tołstoj urodził się w 1828 r. w Jasnej Polanie, w tulskiej guberni. Studiował w Kazaniu wschodnie języki, a w Petersburgu prawo. Wstąpił następnie do wojska i w randze oficera pełnił służbę na Kaukazie. Po wojnie krymskiej, w której brał udział, przeszedł do rezerwy osiedlając się w Petersburgu. W latach 1857-1861 odbywał podróż po Niemczech, Francji, Włoszech i Szwajcarii, spotykając się z wieloma ludźmi, w tym i anarchistą P. Proudhonem. Powrócił do kraju i osiedlił się w swej rodzinnej posiadłości, zajmując się gospodarstwem, twórczością literacką i publicystyką polityczną.

Eric McDavid został skazany na 19 lat i 7 miesięcy więzienia. Jego przyjaciele z grupy wsparcia Support Eric opublikowali następującą notkę: Słowa nie mogą opisać żalu i szoku, który czujemy. Prosimy, by był cały czas bliski waszym sercom. Listy wsparcia są teraz ważniejsze niż kiedykolwiek. Podamy więcej informacji, gdy tylko będzie to możliwe.

Na razie zamierzamy jak najszybciej złożyć apelację. Pokażmy Ericowi, że nie jest zapomniany i że będziemy przy nim na każdym kroku, dopóki nie powróci do domu. Sprawdźcie na stronie możliwości wsparcia Erica: http://www.supporteric.org/howtohelp.htm

Przypomnijmy - Eric McDavid jest sądzony - na podstawie zeznań jednej osoby, Lauren Weiner będącej agentką FBI - za planowanie wysadzenia hydroelektrowni Nimbus Dam, siedziby kierownictwa firmy posiadającej znaczną ilość stawów rybnych oraz obiektów należących do służb leśnych Stanów Zjednoczonych.

Za sprawa ekipy z Wilna tworząca portal Infopol ukazała się elektroniczna wersja książki Moje miasto. 48 opowiadań o przestrzeni miejskiej.

wersja pdf

9 maja w Kijowie odbyła się demonstracja przeciwko faszyzmowi i rasyzmowi. Ponad 200 osób brało udział w protescie, m.in. anarchiści oraz ludzie z Afryki, Azji i krajów arabskich. Protestujący chcieli zwrócić uwagę na problem wzrostu rasistowskich i faszystowskich ataków na Ukrainie.

Demonstranci szli pod Pomnik Nieznanego Żolnierza. Tam spotkali weteranów. 9 maja na Ukrainie są obchody rocznicy zakończenia II wojny światowej.

Wideo

Poniżej opublikujemy kilka zdjęc z protestu.

Jako osoba niezwiązana z żadną organizacją mam możliwość spojrzeć na działania anarchistów w naszym "pięknym" kraju. Przyglądając się niejako z zewnątrz doszedłem do paru przemyśleń na temat strategii działań lewicowych organizacji. Postaram się w punktach wyłożyć, w wielkim skrócie, wyłożyć moje obserwacje:

1) Przede wszystkim tak realnie anarchiści nie potrafią przedstawić alternatywy dla panującego w kraju systemu społeczno - ekonomicznego. Jeśli poważnie myśli się o przemianach fundamentów porządku panującego w jakimś systemie społecznym trzeba wykazać empirycznie że inne systemy są możliwe. Nie widzę w Polsce żadnych komun produkcyjnych, żadnych "kibuców". Jeśli nie uda się podjąć działań w celu ich stworzenia, jesteśmy skazani na traktowanie jako nieszkodliwi idealiści.

2) Brak jest jakiejś szczególnej propagandy. Oddajemy pole informacji reżimowym mediom. Internet nie wystarczy, wydaje się, że jeśli nie pojawią się normalne, anarchistyczne periodyki gazetowe, nic się nie zmieni.

3) Brak rzetelnej, socjologicznej analizy zastanej rzeczywistości. Czy my wiemy jak wyglądają realia społeczne? Czy zdajemy sobie sprawę, dlaczego nasz przekaz nie dociera do ludzi? Jakie kanały propagandy są dla nas zamknięte? Co można z tym zrobić? Zdaje sobie sprawę, że strony takie jak ta zapełniają po części ten problem, ale jest to trochę nie wystarczające, potrzebne są specjalistyczny analizy.

4) Edukacja. Rozwój bibliotek anarchistycznych w naszym kraju jest dobrym sygnałem zmiany na tym polu. Ale potrzebne by były lokalne "uniwersytety ludowe" pokazujące inną formę propagandy, otwarte na wszystkie środowiska, prowadzące debatę z liberałami, konserwatyzmami i tzw. "lewicą".

5) Brak jasnego programu minimum. Mam wrażenie, że na zewnątrz widoczny jest tylko program maksimum. Nie da się tak prowadzić polityki (a co by nie mówić, każde działanie w celu zmiany sytuacji społecznej polityką właśnie jest). Wydaje mi się, że jedynym rozwiązaniem było by (wiem że to kontrowersyjne) wziąć udział w wyborach samorządowych. Dzięki temu udało by się osiągnąć dwa cele. Po pierwsze mogli byśmy przeliczyć, jakie poparcie społeczne mają nasze poglądy. Ile, procentowo, jest osób którym bliskie są nasze cele? Z jakich grup społecznych oni pochodzą? Po drugie - mogli byśmy pokazać, że nie jesteśmy oszołomami, że wiemy co i jak chcemy zdziałać. Byłaby to świetna podstawa dla propagandy, to raz, i po drugie - możliwość zdobycia informacji na temat istniejącej sytuacji w różnych instytucjach administracyjnych, które można by skutecznie wykorzystać w dalszych działaniach. Takie jedno odstępstwo przyniosło by, wydaje mi się, więcej dobrego niż złego w dłuższej perspektywie.

Oddaje te pomysły w Wasze ręce do przemyślenia, krytyki, dalszej obróbki. Jeśli nie zastanowimy się nad podstawowymi problemami ruchu, nic się w kraju nie zmieni, a nas będą traktować jak inną skrajność, folklor polityczny, tak jak traktuje się neofaszystów. A nie che siedzieć na jednym z nimi poziomie, tylko na drugim końcu sali.

Dojechałem do ronda
mojego życia
Jeżdżę teraz w kółko
i zastanawiam się
którędy do dzieciństwa

Piotr Madej

7. maja zmarł nagle w Sandomierzu Piotr Madej, jeden z najciekawszych tłumaczy-anglistów średniego pokolenia. Urodzony w Dzierzkowicach na Ziemi Lubelskiej związał się po studiach z Nauczycielskim Kolegium Języków Obcych w Sandomierzu, gdzie z żoną, także tłumaczką, zamieszkał.

Współpracował z Noir sur Blanc (m.in. "Płonąc w wodzie, tonąc w ogniu" Ch. Bukowskiego), Ulicą Wszystkich Świętych ("W cukrze arbuza" R. Brautigana, "Odczytywanie w głębi" M. Sonnenfelda) czy krakowską Miniaturą (przekład z ang. "Tao Te King" czy poezji japońskiej oraz własne wiersze i proza).

W latach 90-tych XX w. współtwórca "Period Theatre", sandomierskiej offowej sceny aglojęzycznej, z którą zrealizował 17 przedstawień.

Międzynarodowa Komisja Solidarnościowa związku zawodowego Industrial Workers of the World wysłała na Haiti delegację 5 pracowników, by nawiązać kontakty i współpracę z miejscowymi związkowcami oraz przeprowadzić obserwacje warunków bytowych w tym kraju. Związkowcy przebywali na miejscu od 23 kwietnia do 5 maja. Pod adresem http://iwwinhaiti.blogspot.com/ znajdują się zapiski, które Woblisi wrzucali na bloga, będące dokumentują ich działań i obserwacjami życia na wyspie.

Przypomnijmy, że niedawno przez Haiti przetoczyła się fala protestów spowodowanych brakiem żywności i jej rosnącymi cenami, o czym pisaliśmy w artykułach Głodni mieszkańcy okradli magazyny żywności i próbowali podpalić bazę ONZ oraz Haiti: Zamieszki wywołane głodem.

W Dżakarcie, stolicy Indonezji miał miejsce marsz pierwszomajowy, podczas którego sformowano również blok anarchistyczny/antyautorytarny. Krzyczano Slogany: „Pierwszy maja – dzień antykapitalistyczny”, „Władza precz”, „Zniszczyć państwo”, „Sprawiedliwy handel, nie wolny rynek”, „Precz z IMF i WTO”

Około 200 anarchistów z Jaringan Anti-Otoritarian (Sieć Antyautorytarna) zostało aresztowanych, gdy pochodzie pierwszomajowym zaatakowali siedzibę "Wisma Bakrie", jednej z największych indonezyjskich korporacji. Polcja podczas aresztowania był brutalna, wszyscy jednak zostali zwolnieni w nocy z 1 na 2 maja. Jak podaje serwis A-infos aresztowano również anarchistę z Polski, który był przetrzymywany do 4 maja po czym wszczęto procedurę deportacyjną. Dostaliśmy informacja, że aktualnie przebywa już w bezpiecznym miejscu poza granicami Indonezji i jest w kontakcie z przyjaciółmi.

Inicjatywa Pracownicza
ZAPRASZA

Pod Prysznicem Sztuki: Jarosław Urbański "Sztuka, praca, walka klas"
Gdańsk, 15 maja godz. 16:30

Wbrew temu co się twierdzi, pracy fizycznej na świecie nie ubywa. Nie ubywa wyzysku. Społeczeństwo, zwłaszcza w sensie globalnym, nie transformuje się w tzw. „społeczeństwo wiedzy”, „społeczeństwo końca pracy”, „społeczeństwo bezklasowe”, lecz tkwi w dalszym ciągu w okowach pracy fizycznej, niewolniczej, wyalienowanej. Był okres kiedy głównym nurt polskiej sztuki współczesnej podryfował w swoich poszukiwaniach w innym kierunku, oddalając się od problematyki pracy, wyzysku, podziałów klasowych, robotników. Być może jednak dziś do tych tematów sztuka współczesna powraca, bo okazuje się że zachowują one swoją socjologiczną istotność.

15 maja, godz. 16:30
Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia
ul. Jaskółcza 1, 80-767 Gdańsk

http://www.laznia.pl/?id=58&mod=news&idart=385

http://www.antykapitalizm.info

26 kwietnia do 3 maja odbył się festival "1 maja: Festival Wyzwolenia" organizowany przez anarchistów i innych aktywistów z Hamilton. Anarchiści prowadzili kilka warsztatów a także pokazano filmy, odbyły się dyskusje oraz koncerty i festyn uliczny. Anarchiści dołączyli 1 maja do demonstracji związkowców, która odbyła się pod hasłem "Dość straty pracy w przemyśle".

Klip z demonstracji pierwszomajowej w Warszawie. Marsz czarno-czerwony.

W Fukuoka w Japonii, anarchiści i członkowie związku pracowników tymczasowych i bez stałego zatrudnienia "Freeter" zorganizowali demonstrację pierwszomajową. Niestety niedługo szli, kiedy policja otoczyła ich kordonem. Więc demonstranci musieli spędzić kilka godzin w parku. Kiedy udało im się dostać poza kordon, anarchiści postanowili zorganizować Hyde Park w parku zamiast demonstracji. Jeden aktywista, ubrany jak Ronald McDonald, powiedział o warunkach pracy dla młodzieży w restauracjach MacDonald.

Anarchiści z anarchosyndykalistycznej organizacji CNT-AIT nie chcieli manifestować razem z socjalistami 1 maja w Tuluzie. Aktywiści postanowili więc zorganizować inną demonstrację. Demonstranci poszli pod więzienie Seysses. Tam anarchiści protestowali przeciw represjom. Według nich, lewicowe rządy i związki współpracują z aparatem represji i są współopowiedziałne za nędzę we Francji.

Ukazał się 26 numer pisma "Inny Świat". W numerze można przeczytać min. Polska na tarczy?, Wolny Tybet? Wolne Chiny?, No! G8 Action, Lekcja z Budryka, Biedaszyby nadal same, Rozbrat zostaje!, Billboard zaangażowany społecznie, Anarchosyndykaliści w Warszawie, Strajk, akcja bezpośrednia, solidarność i wspólna walka, Anarchistyczny Czarny Krzyż, Wikiprotest, Obok PRL-u. Klub Artystów-Anarchistów, Hiszpańscy anarchiści na wygnaniu w Algierii, Czy(m) jest system?, Zen bez mistrzów zen i wiele innych na 68 str. A4. Pismo dostępne w dystrybucji Oficyny "Trojka".

http://trojka.scenaonline.org/