Kultura

We włoskich sklepach monopolowych pojawił się nowy hit - tanie wino z wizerunkiem Jana Pawła II - informuje TVN24. Jak twierdzą producenci, tanie wino "papieskie", jest jednym z najpopularniejszych, obok wina typu "Mussolini" oraz "Che Guevara". Słabiej sprzedaje się wino "Hitler". Producenci podkreślają, że "papieża Jana Pawła II znają i cenią, stąd taki krok".

Za sprawa ekipy z Wilna tworząca portal Infopol ukazała się elektroniczna wersja książki Moje miasto. 48 opowiadań o przestrzeni miejskiej.

wersja pdf

W 2002 roku RSA wydał w Gdańsku głośny zbiór nt. przestrzeni miejskiej, zatytułowany „Moje miasto”. Dwu współautorów książki już nie żyje. Pierwszy odszedł Marek „Duże Człowieki” Kłuciński, obecnie zabrakło Piotra Madeja. Poniżej jego text, dotyczący ukochanego Sandomierza, który nazywał po prostu „Sando”.

Sandomierz

Pamiętam stado czarnych ptaków nade mną. Szedłem niedaleko Katedry - mieszkałem wtedy na skarpie - i myślałem o tym, że to moje miasto. Z wyboru. Że właśnie tu przeżyłem parę rzeczy, których nie wymaże żadna siła, nikt, po prostu nie jest to możliwe. I wtedy zobaczyłem te ptaki. Ciemne niebo roiło się od gawronów i kawek. Wydawały się układać w jakieś znaki. Pomyślałem, że to twarz Boga.

Gdy myślę o Sando, od razu przed oczami staje mi droga koło Jakuba. Moja ulubiona. Schodzisz ze Starego Miasta w dół koło Katedry i koło Zamku i idziesz w prawo w dół. Potem do góry. Bruk. Stara chatka z tajemniczymi mieszkańcami, sąsiadami Zamku. Zawsze myślałem, że mieszkają tam Cyganie. Może i tak jest. Tam właśnie ostatni raz widziałem mojego kota Beniamina. Potem zniknął i więcej się nie spotkaliśmy. Naprzeciwko wejścia do Jakuba (to taki stary kościół) stoi ławka. Lubiłem kiedyś na niej siadać i zapalać papierosa. Pamiętam, że właśnie tam przesłuchiwałem nowo-zdobyte kasety. Zawsze wkurzało mnie to, że tamtędy jeżdżą pieprzone samochody. Na szczęście wystarczy tylko skręcić 10 metrów w prawo lub 30 w lewo i jesteś w wąwozie. I jesteś dziki. Tam żaden samochód nie dotrze. I bardzo dobrze.

Poniżej prezentujemy kilka tekstów zmarłego Piotra Madeja. Słowo zostaje:

PRZYJACIEL
Nasza więź
jest taka symboliczna
tyle razy na nią liczyłem
na niej uczyłem się liczyć
jak na liczydle
tyle razy próbowałem przemówić
jak samobójca do lustra
uczynić jakiś gest
który przemieniłby wodę kolońską
w wino galilejskie
Nasz więź jest taka
antyenergiczna
W najważniejszych chwilach
jesteśmy tak sobie bliscy
jak
piec kaflowy i lodówka

PRZEPIS

Twarze ze snu
kruszą
moją twarz na proszek
Tyle sekund upada
w niepamięć
ile twarzy gaśnie
w świetle księżyca
Nic nie pozostaje
kwiatem

WOLNO

Wolność to wonność
co krew odurza
i odchodzi

Wolność to jasność
co mnie z wszystkiego rozbiera
i umieram

Wolność to szczerość
która krzyczy we mnie nagle
potem kwiaty wypluwam

IDEE

Z ekranów i ambon
tłumaczą i rządzą
Okpić cię chcą i użyć
Nie daj się mały
Nie daj się mała nie daj się
Dali ci idee zamiast krwi
Dali ci zasady zamiast woli
Dali ci swoje plecy
Pozbieraj się
Otwórz swoje
Życie na oścież
Nie uciekaj

Dojechałem do ronda
mojego życia
Jeżdżę teraz w kółko
i zastanawiam się
którędy do dzieciństwa

Piotr Madej

7. maja zmarł nagle w Sandomierzu Piotr Madej, jeden z najciekawszych tłumaczy-anglistów średniego pokolenia. Urodzony w Dzierzkowicach na Ziemi Lubelskiej związał się po studiach z Nauczycielskim Kolegium Języków Obcych w Sandomierzu, gdzie z żoną, także tłumaczką, zamieszkał.

Współpracował z Noir sur Blanc (m.in. "Płonąc w wodzie, tonąc w ogniu" Ch. Bukowskiego), Ulicą Wszystkich Świętych ("W cukrze arbuza" R. Brautigana, "Odczytywanie w głębi" M. Sonnenfelda) czy krakowską Miniaturą (przekład z ang. "Tao Te King" czy poezji japońskiej oraz własne wiersze i proza).

W latach 90-tych XX w. współtwórca "Period Theatre", sandomierskiej offowej sceny aglojęzycznej, z którą zrealizował 17 przedstawień.

JOE STRUMMER
niepisana przyszłość
(Joe Strummer - The Future Is Unwritten )
W KINACH OD 6 CZERWCA 2008

Jeśli chcecie poczuć prawdziwego ducha rock’n’rolla, to ten film jest zdecydowanie dla was.

Rozpoczęto prace nad budową wartego miliony dolarów kompleksu rozrywkowego w centrum Bagdadu. Inwestycja powstanie na terenie o powierzchni 50 akrów sąsiadującym z parkiem miejskim.

Budowane w amerykańskim stylu wesołe miasteczko będzie zawierało m.in. skatepark, różnorodne kolejki i trasy tematyczne, scenę z miejscem na koncerty i muzeum. Wszystko w związku z sugestią „sił stabilizacyjnych”, że w Bagdad posiada „braki w kwestii rozrywki”. Generał David Petraeus powiedział, że jest „wielkim entuzjastą” wybudowania w stolicy Iraku Disneylandu.

Wspierana przez pentagon, dotąd nie znana firma C3 zajmie się rozwojem bagdadzkiego Zoo, które wejdzie w skład kompleksu. Park zostanie zaprojektowany przez Ride and Show Engineering (RSE). Założyciele RSE - Eduard Feuer i William Watkins są twórcami Walt Disney's "Imagineering" – projektowego i inżynierskiego oddziału Walt Disney Company. Obecnie działają w RSE, która jest odrębną spółką.

Ok. 800-1000 osób wzięło udział w krakowskim „Marszu Tolerancji” odbywającego się w ramach festiwalu Kultura dla Tolerancji. Wśród kolorowych balonów i tęczowych flag manifestanci przeszli z Placu Matejki na Rynek. Na transparentach widoczne były takie hasła jak: "Każdy inny - wszyscy równi", "Miłość nie zna płci", "Tęczowa rodzina - szczęśliwa rodzina", "Co dwóch ojców to nie jeden", "Każdemu wolno kochać".

Marsz próbowali zakłócić członkowie Narodowego Odrodzenia Polski oraz kibole obrzucając uczestników jajkami, petardami i kamieniami. Nie obyło się także bez "szlagieru" przedszkolnego humoru chłopców i dziewczynek z NOP-u - czyli zabawy w podskakiwanie w rytm hasła "kto nie skacze jest pedałem". Poza tym skandowali "Zrobimy z wami to co Hitler z Żydami", "Śmierć pedałom", "Narodowy radykalizm" i tym podobne, ich zdaniem "nie mające nic wspólnego z nazizmem", hasła. Wcześniej Młodzież Wszechpolska zrealizowała dość rachityczny happening.

Krytyka Polityczna staje się coraz bardziej widocznym w mediach głównego nurtu środowiskiem. Sławomir Sierakowski przedstawiany jest jako demiurg SLD i przyszłość lewicy a w popularnych tygodnikach opinii i dziennikach jak grzyby po deszczu pojawiają się o nim artykuły. My jednak w Altergodzinie postaramy się oderwać od tego typu publicystycznych dywagacji i zapoznać bliżej z tym z czym wchodzi Krytyka do intelektualnego dialogu w Polsce, jakie książki publikuje w swoim wydawnictwie i dlaczego.

Rozmawialiśmy z Łukaszem Andrzejewskim, krytykiem literackim, tłumaczem, członkiem zespołu Krytyki Politycznej o seriach wydawniczych KP i o tym kto na polskiej lewicy wyciągnął wnioski z Gramsciego.

Altergodzina do ściągnięcia w formacie mp3. (37,5 MB).

Archiwalne audycje do ściągnięcia tutaj.

W Wenezueli trwa już druga kadencja rządów prezydenta Hugo Cháveza.

W 1999 roku wygrał wybory prezydenckie przy ogromnym poparciu społeczeństwa. Krytykował Kościół i ludzi bogatych, obiecując poprawę losu wenezuelskiej biedoty przede wszystkim dzięki zyskom z wydobycia zasobów naturalnych, głównie ropy naftowej. Jeszcze przed wygranymi wyborami stanął na czele "rewolucji boliwariańskiej", ruchu, który miał za zadanie wprowadzić w Wenezueli szereg zmian, m.in. wyprowadzić kraj z kapitalizmu i doprowadzić do "socjalizmu XXI wieku".

Rewolucyjna wizja prezydenta Cháveza, wielkiego przyjaciela kubańskiego przywódcy Fidela Castro, sięga nawet dalej: chce on pomóc całemu światu wyzwolić się spod imperialistycznych macek USA. Czy jest on prawdziwym bojownikiem o wolność czy szaleńcem? Czasami te dwie cechy bywają nierozdzielne.

http://www.alterkino.org

Prawie co trzeci niemiecki uczeń jest całkowicie przekonany, że w Niemczech jest zbyt wielu cudzoziemców. Co piąty uczeń dziewiątej klasy przejawia wrogość wobec muzułmanów. Co trzynasty z badanych przyznał się do popełnienia przynajmniej jednego wykroczenia o podłożu rasistowskim, na przykład do malowania znaków swastyki albo zniszczenia własności obcokrajowców.

Raport opracowano na podstawie 30 tysięcy ankiet przeprowadzonych wśród uczniów dziewiątych klas o różnej narodowości, w 61 losowo wybranych miastach i okręgach.

Nigdy nie byłem w Karkonoszach, którym tyle obrazów, grafik, drzeworytów poświęcił Jerzy Jakubów. Nigdy nie byłem w Kowarach-Wojkowie, w których mieszka ten utalentowany artysta. Nigdy nie byłem w stworzonym przez niego w zakupionej od PKP wieży ciśnień w Kowarach, a jedynym w Europie, muzeum lasek pasterskich i mieszczącej się na jej parterze jego pracowni drzeworytniczej.

Właściwie zetknąłem się z twórczością Jerzego Jakubów jedynie przy okazji jego prac ilustracyjnych do różnych produkcji „Ulicy Wszystkich Świętych” – jako grafik książkowy ilustrował bowiem m.in. „W cukrze arbuza” Richarda Brautingana, „Liście ze świata żywych, listy z Krainy Jaszczurek” Lecha L. Przychodzkiego i „Zapomniałem cię nazwać” Kazimierza Malika.

"Ślubuję czystość do ślubu" - będą przysięgać niektóre polskie dzieci podczas pierwszej Komunii Świętej. Czy nie odrobinkę za wcześnie?

O nowatorskim podejściu polskich wiernych do edukacji seksualnej młodzieży donosi "Przekrój". Moda przyszła do nas ze światowej ojczyzny moralności – USA. Krajowym monopolistą w dziedzinie dystrybucji pierścieni czystości jest Sanktuarium Karoliny Kózkówny koło Tarnowa.

Radio Favela - oparty na autentycznych wydarzeniach film przybliża historię powstania "Radia Favela" - pirackiej stacji radiowej, która stała się głosem mieszkańców brazylijskich slumsów.

Piekło dla najlepszych przyjaciół - wyjątkowy dokument, który z bliska pokazuje kryzys w relacjach między czworonogami a ludźmi. Istnieje jednak "światełko w tunelu". Zobaczymy kilka oddanych sprawie osób, które mierzą się z ogromnymi problemami politycznymi, ekonomicznymi i kulturowymi, by uczynić życie "najlepszych przyjaciół człowieka" choć odrobinę szczęśliwszym.

http://www.alterkino.org

Motto: „Prawdę mówiąc ,myślę, że nikt na świecie nie może zainteresować się
moją książką, poza tymi, którzy są wrogami istniejącego porządku
społecznego i z tej pozycji, efektywnie działają”
Guy Ernest Debord

28 lipca 1957 roku kilkanaście osób, m.in. Guy Debord, Michele Bernstein, Asper Jorn, Giuseppe Pinot, w Cosio d'Aroscia tworzy Międzynarodówkę Sytuacjonistyczną (Internationale Situationiste). W jej skład wchodzą najbardziej radykalni przedstawiciele lettryzmu, kontynuatorzy dadaistyczno-surrealistycznego buntu. Reprezentują oni Londyński Komitet Psychogeograficzny, skandynawsko-niemiecki Ruch Imaginacyjnego Bauhausu, grupę Cobra oraz Międzynarodówkę Lettrystów.