Prawa kobiet

Komisja Etyki Reklamy orzekła: "Reklama telewizyjna sieci telefonii komórkowej Mobilking pokazuje kobiety jako gorszą płeć, ma charakter dyskryminujący, a tym samym narusza Kodeks Etyki Reklamy i obowiązujące przepisy prawa"

Komisja podzieliła tym samym opinie wyrażone w napływających do niej skargach, że: "reklama jest rażącym przykładem dyskryminacji ze względu na płeć"

W reklamie sieci Mobilking użyte zostały m.in. następujące sformułowania: "Coraz częściej kobiety chcą dorównać nam, mężczyznom"; "Spójrzmy prawdzie w oczy"; "Niektóre rzeczy zawsze były i będą tylko dla nas - mężczyzn"; "Pewne rzeczy są tylko dla prawdziwych facetów". "Powyższym słowom, wypowiadanym przez lektora, towarzyszą scenki, w których kobiety są przedstawiane jako nieudolnie wykonujące prace, stereotypowo klasyfikowane jako typowo męskie zajęcia" - przypomina KER.

(...) Już w młodości przeciwnicy okrzyknęli ją wrogiem publicznym numer jeden i straszyli nią dzieci, zaś zwolennicy - z nie mniejszą emfazą - obdarzyli mianem "sumienia Ameryki". Gdy zrobiono to zdjęcie, miała sześćdziesiąt lat - nadal była aktywna. Nazywała się Emma Goldman.
Dlaczego została anarchistką? Pod koniec XIX wieku, na zachodnich rubieżach państwa carów, gdzie urodziła się w 1869 roku w przeciętnej żydowskiej rodzinie, nie był to wybór niezwykły. Już rozpowszechniły się bowiem wśród radykalnej inteligencji idee Narodnej Woli, w wyniku "akcji bezpośredniej" zginął car Aleksander II, nadal wiele obiecywano sobie po "chodzeniu w lud". Więc siedemnastoletnia Emma, naczytawszy się Czernyszewskiego i Niekrasowa, porzuciła lekcje muzyki i francuskiego i też "poszła" - wyrabiać gorsety i rękawiczki w jednym z petersburskich zakładów.

18-letnia uczennica w ciąży przykuła się dziś na kilka godzin łańcuchem do kaloryfera w liceum ekonomiczno-gastronomicznym w Wałbrzychu. Protestowała w ten sposób przeciwko usunięciu ze szkoły. Według dyrekcji "ciąża nie była przyczyną decyzji o skreśleniu jej z listy uczniów". Dyrekcja wyjaśnia, że mimo nieformalnych ustępstw dla ciężarnych, uczennica przekroczyła tolerowaną liczbę godzin nieusprawiedliwionych (ponad dwukrotnie). Do szkoły przyszła matka uczennicy z dzieckiem na ręku (również w ciąży) i poparła protest córki.

Niezależnie od demonstracji przeciw wysokim cenom żywności, w Dhace protestowały również setki islamskich aktywistów, oburzonych nową polityką rządu, który chce zrównać prawa spadkowe kobiet i mężczyzn w Bangladeszu i dążyć ograniczenia dyskryminacji kobiet. Obecnie, kobieta może odziedziczyć tylko 50% majątku dziedziczonego przez jej braci. Zaraz po wybuchu zamieszek, rząd ogłosił, że nowa polityka nie zmienia w żadnym stopniu istniejącego prawa i że nie ma zamiaru wprowadzać prawodawstwa sprzecznego z Koranem.

W Bangladeszu funkcjonuje świecki system prawny, jednak kwestie dziedziczenia i małżeństwa są regulowane przez Szariat.

W globalnym kapitalizmie nie tylko właściciele przemieszczają się w poszukiwaniu taniej i uległej siły roboczej. Miliony ludzi, kobiet i mężczyzn, opuszczają biedne peryferie i półperyferie światowej gospodarki w poszukiwaniu pracy, lepszego życia, czy po prostu środków do przetrwania. Bogate państwa centrum, wielkie metropolie światowego kapitalizmu korzystają z taniej pracy migrantów i migrantek. Kobiety wypchane z własnych krajów przez biedę i bezrobocie podtrzymują system społecznej reprodukcji w krajach bogatszych. Sprzątają, gotują, opiekują się dziećmi i starszymi, obsługują całe sektory tanich usług. Nie tylko wspierają gospodarkę krajów centrum, ale też przez transfery pieniędzy wspomagają gospodarkę we własnych krajach, zdewastowaną wcześniej przez neoliberalny światowy porządek.

Spotkanie poprowadzi Teresa Święćkowska, członkini Think Tanku Feministycznego, autorka raportu o emigrantkach oraz innych publikacji na temat pracy kobiet.

Do przeczytania przed spotkaniem polecamy:
http://www.ekologiasztuka.pl/think.tank.feministyczny/articles.php?cat_i...

Czarna Emilka, ul. E. Plater 15, Warszawa.

ZAPRASZAMY!

Pielęgniarkom pracującym w klinice San Rafael w Kadyksie (Andaluzja) nie wypłacono premii za produktywność, ponieważ nie zastosowały się do nakazu noszenia podczas pracy krótkich spódniczek. Dziewczyny zastąpiły wyznaczony przez dyrekcję uniform fartuchami i spodniami z logiem firmy, które nosi męska część personelu. Okazało się, że taki typ ubioru, niezgodny z wizją dyrekcji będzie kosztował pielęgniarki 30 euro miesięcznie potrącone z pensji.

Pielęgniarki oświadczyły, że rodzaj garderoby narzucany im przez firmę – krótkie spódniczki, a także pielęgniarskie czepki godzą w równouprawnienie. „Czujemy się jak obiekty dekoracyjne. W godzinach pracy nie mamy swobody ruchów, nie możemy nachylać się nad leżącymi pacjentami. Musimy eksponować nasze ciała, by wykonywać pracę.” – powiedziała Adela Sastre, przewodnicząca komitetu zatrudnionych w klinice.

Dyrektor kliniki broni się twierdząc, że noszenie odpowiednich uniformów „jest istotną częścią obowiązków pracowników.” Według José Manuela Pascuala, szefa rzeczonej sieci szpitali, skargi na używanie spódniczek nie są w firmie nowością. „One nie lubią tych uniformów, ale ustalenia w tej kwestii zawierają się jedynie w kompetencjach firmy. Nie uważamy, że zostało naruszone jakiekolwiek prawo, a jeśli tak, wykaże to sąd. Dlatego zapraszam do sądu, jeżeli uważacie, iż sprawa jest kontrowersyjna” – wyzywa pracownice manager.

Prawie dwie trzecie Litwinów jest przeciwko wprowadzeniu zakazu aborcji - wynika z sondażu przeprowadzonego w lutym przez TNS Gallup. Wprowadzeniu zakazu aborcji na Litwie sprzeciwia się 61 proc. respondentów. Przeciwnikami aborcji jest 20 proc. Litwinów, 19 proc. nie ma zdania na ten temat.

Zapraszamy na pierwszy dzień działalności Pracowni po dłuższej przerwie. Pracowni Społecznej, która będzie, mamy nadzieję, pełnić funkcje lokalnego centrum inicjatyw: społecznych, politycznych i kulturalnych. Chcemy przy Waszej pomocy, stworzyć w niej przestrzeń otwartą dla działań oddolnych, krytyki społecznej, wymiany myśli i akcji politycznej.

Zapraszamy do zaznajomienia się ze zbiorami Biblioteki Społecznej im. Edwarda Abramowskiego, muzyką i literaturą niezależnego wydawnictwa hardcore/punk Refuse Records oraz dystrybucji anty-kapitalistycznej Ravachol.

Pracownię prowadzi kolektyw osób zaangażowanych w ruch anarchistyczny, feministyczny, inicjatywy pracownicze, lokatorskie i kontr-kulturowe a więc Lewicowa Alternatywa i Grupa Anarcho-Feministyczna a-fe i Warszawskie Stowarzyszenie Lokatorów

Otwarcie działalności we środę, 19 marca o 18.00 w Pracowni Społecznej, ul. Górskiego 3, lok. 59 - klatka VI.

http://www.la.org.pl/

- Co roku na skutek przemocy domowej ginie ponad 14.000 kobiet, co 35 minut z rąk swego męża lub partnera ponosi śmierć jedna Rosjanka - Fundusz Ludnościowy Narodów Zjednoczonych bije na alarm. Jak zaznaczyła autorka badania Tatiana Zabielina, generalnie przemoc jest w Rosji zjawiskiem powszechnym. - Blisko 2 mln dzieci do 14. roku życia jest bitych, ponad 50 tys. ucieka z domu przed przemocą i blisko 7.000 pada ofiarą molestowania seksualnego - podkreśliła. 90,7 proc. badanych kobiet uznało przemoc domową za bardzo poważny problem, z którym mają do czynienia praktycznie codziennie. - Zdecydowana większość respondentek rozumie jako przemoc wobec kobiet w środowisku domowym przede wszystkim napaść fizyczną lub seksualną, a także kary ekonomiczne i psychiczne - dodała Zabielina. Z badania wynika również, że większość ofiar nie zgłasza się po pomoc na policję, tylko próbuje rozwiązać problem samodzielnie. Jednocześnie "zaledwie 1 proc. kobiet jest świadomych istnienia ośrodków pomocy dla ofiar przemocy domowej".

W Polsce też nienajlepiej
Według badań CBOS, w Polsce 12% respondentów twierdzi, że przynajmniej raz zostało uderzonych przez partnera lub partnerkę podczas kłótni. Połowa osób z tej grupy przynajmniej kilkakrotnie padła ofiarą agresji.
11 proc. badanych Polek i Polaków przyznało, że zdarzyło im się uderzyć partnera.

Na boku leży naga kobieta. Obok hasło: "gładź, gładź, gładź". To billboard reklamujący gładź szpachlową firmy Megaron. Pod spodem ktoś dopisał sprayem: "Ręce precz od naszych ciał!". I dorysował znaczek symbolizujący kobietę, z dorysowaną pięścią.

W Łodzi pod osłoną nocy kilkanaście reklam upiększyły anarchofeministki oraz - ich sympatycy. Zwoływano się na internetowych listach dyskusyjnych. Billboardy gładzi namieszały też w innych miastach. Zdjęcia z feministycznej akcji "ozdabiania" billboardów w Łodzi można oglądać w kinie Cytryna na wystawie "Nasze panie".

Ten artykuł jest inspirowany przez tekst, który (niestety) dzisiaj czytałam w Gazecie Wyborczej. Tekst jest zatytułowany "Łatwiej zwalniać, to łatwiej zatrudniać" Dominiki Wielowieyskiej (jak okazuje się, to była stypendystka ultraprawicowego think tanku "National Forum Foundation" - obecnie część znanego Freedom House). Jak można wnioskować z tytułu, chodzi o nowelizację Kodeksu Pracy i o to dlaczego warto zwolnić prawodawców z części ich obowiązków wobec pracowników.

Wielowieyska porównuje przeciwników zmian w Kodeksie do dzieci, które nie chcą widzieć czegoś przyjemnego więc zamykają oczy i udają, że tego nie ma. Jako przykład, Wielowieyska podaje gosposie domowe i opiekunki do dziecka, jako reprezentatywne dla "pracowników w firmie, która zatrudnia do 10 osób". Pisze:

Europejski Urząd Statystyczny Eurostat przedstawił ostatnio raport na temat sytuacji płci żeńskiej w Unii Europejskiej. Urząd podał m.in. dane na temat sytuacji obydwu płci na rynku pracy. Według danych z trzeciego kwartału minionego roku, zatrudnienie kobiet między 15. a 64. rokiem życia wyniosło w krajach UE 58,8 proc., czyli aż o 14,4 punktów procentowych mniej niż mężczyzn (73,2). Bezrobocie wśród kobiet w styczniu 2008 r. wyniosło 7,4 proc., a wśród mężczyzn 6,3 proc. Według danych z 2007 r. aż 69 proc. nauczycieli w szkołach podstawowych i średnich jest płci żeńskiej, a 62 proc. wykładowców akademickich płci męskiej. We wszystkich państwach UE w szkołach podstawowych i średnich uczy więcej kobiet niż mężczyzn. Najwięcej, bo ponad 80 proc. wszystkich nauczycieli, stanowią kobiety na Łotwie, Litwie i w Bułgarii. Według danych Eurostatu wśród menedżerów jest tylko 33 proc. kobiet. We wszystkich państwach UE większość menedżerów stanowią mężczyźni.

Pełny raport można znaleźć na stronie Eurostatu:
http://epp.eurostat.ec.europa.eu

Ciasne, XIX-wieczne materialistyczne poglądy można nadal spotkać w ruchu lewicowym i anarchistycznym. Do takiego wniosku mogły dojść kobiety, które próbowały rozmawiać o anarchofeminizmie wczoraj z okazji 8 marca.

Od czasu słynnego "incydentu poznańskiego", wiele anarchofeministek odeszło od współpracy z pewną częścią ruchu anarchistycznego i wylądowało, niestety, w gronach liberalno-reformistycznych. Od czasu do czasu wygląda na to, że największą przeszkodą dla ich powrotu jest to, że nadal są faceci, którzy w sposób dość pobłażliwy nie doceniają tych kobiet i lekceważą tematy, które powinni być - z zasady - ważne z punktu widzenia anarchistycznego.

Prof. Magdalena Środa, etyk z Uniwersytetu Warszawskiego i medialna głowa polskiego feminizmu liberalnego zafundowała dziś wszystkim osobliwy upominek na dzień kobiet. Poparła głośny projekt Szejnfelda z PO, który forsuje m.in. likwidację ochrony przed zwolnieniem dla kobiet w ciąży w małych firmach. Zdaniem Środy "należy dać odetchnąć małym przedsiębiorcom". Dlatego "budowę państwa opiekuńczego" należy odłożyć w czasie, czekając na "owoce wolnego rynku". Powszechny sprzeciw wobec antypracowniczej ofensywy koalicji określiła jako "chęć powrotu do socjalizmu".

Przypomnijmy, że pomysły PO - politycznego ramienia organizacji Lewiatan - w wyniku których ponad 3 miliony pracowników ma być praktycznie wyjętych spod prawa, zostały niemal powszechnie odebrane jako prowokacja. Nawet Borowski określił je jako brutalną agresję wobec uprawnień pracowniczych - "powrót do kanibalizmu kapitalistycznego z początku XIX wieku".

Tymczasem politycy koalicji odpowiadają miękkim kontruderzeniem marketingowym. Na pozór wszyscy odcinają się od projektu, ale... jednocześnie podpisują się pod nim.

Dziś w Warszawie odbył się tradycyjny marsz 8 marca, manifa. Demonstracja zwróciła uwagę na takie tematy jak: zdrowie kobiet, ochrona przed przemocą w rodzinie, równość w kwestii emerytur i zarobków, polityka prorodzinna oraz ochrona przed dyskryminacją.

Ponad 2 tysiące osób brało udział w demonstracji m.in. był bardzo ładny blok anarchistów, może sto osób, ale bardzo dobrze widoczny, ponieważ blok prowadziła bardzo dobra grupa samby. Tak jak każdego roku, elity feministyczne i politycy stali na ciężarówce i przemawiali, w większości grzecznie i nudno, więc połowa zabranych nawet ich nie słuchała. Po 45 minutach, ruszyła demonstracja. Na czele demonstracji tuż za ciężarówką elity, szła nie organizacja kobieca, ale związek Sierpień 80, reprezentowany w 80% przez mężczyzn. Wśród nich było kilka kobiet, pracownic TESCO.

8 Marca to święto kobiet pracujących
Foto | "Prezent" Środy z okazji 8 marca